دانشگاه تهران ، rezajahanshahi@ut.ac.ir
چکیده: (213 مشاهده)
این مطالعه با هدف پایش و تفکیک منشأ تغییرات ارتفاع سطح زمین در محدوده معدنی گلگهر، با استفاده از تحلیل سری زمانی 16 تصویر ماهوارهای Sentinel-1 در بازه زمانی سال 2017 تا 2025 و بهکارگیری روش SBAS-InSAR انجام شد. نتایج نشان میدهد که بیشینه کاهش ارتفاع سطح زمین در محدوده پیتهای معدنی با نرخهایی بیش از 300 میلیمتر در سال رخ میدهد که بیشتر ناشی از فعالیتهای استخراجی، تغییرات مصنوعی توپوگرافی و فرآیندهای مکانیکی است و بیانگر فرونشست واقعی آبخوانی نیست. در مقابل، فرونشست واقعی و منطقهای با الگوی پیوسته و گسترده در دشت چاهدراز با متوسط نرخ حدود 10 میلیمتر در سال و در اراضی کشاورزی شرق کفه نمکی با متوسط حدود 7 میلیمتر در سال مشاهده میشود که با افت تدریجی سطح آب زیرزمینی سازگار است. همچنین، کفه نمکی سیرجان رفتار پیچیدهای از تغییرات سطحی را نشان میدهد که ناشی از ترکیب فرآیندهایی مانند انحلال نمک و تغییرات رطوبتی است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که عدم تفکیک بین تغییرشکلهای ناشی از معدنکاری و فرونشست هیدروژئولوژیکی میتواند منجر به برآوردهای نادرست از مخاطرات شود. این مطالعه بر ضرورت تحلیل تفکیکی و مبتنی بر منشأ تغییر شکل برای مدیریت صحیح منابع آب زیرزمینی و ارزیابی مخاطرات در مناطق معدنی تأکید دارد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
