ایلویت با ترکیب CaFe۲۲+Fe۳+(Si۲O۷)O(OH) از کانیهای کمیاب مهم در مرحله دگرسانی پسرونده ذخایر اسکارن محسوب میشود. در این پژوهش با استفاده از شواهد میکروسکوپی، پراش پرتو ایکس (XRD) و تجزیه ریزکاوالکترونی (EPMA) به بررسی خصوصیات بلورشناسی، شیمی بلور و شرایط ترمودینامیکی رخداد ایلویت در تکوین یک کانسار اسکارن پرداخته شده است. کانسار اسکارن آهن غلام آباد (ذخیره قطعی ۱/۳ میلیون تن و عیار متوسط ۳۷/۲ درصد FeO)، در ۳۰ کیلومتری جنوبغرب دهگلان و پهنه سنندج- سیرجان شمالی، قرار دارد. اسکارنزایی در این ذخیره در محل تماس آلکالی گرانیت پورفیری (ژوراسیک بالایی) و توالی سیلتسنگ توفی (تریاس- ژوراسیک) روی داده که طبق آن دگرسانی پیشرونده آندرادیت قهوهای-هدنبرژیت نزدیک به توده نفوذی و دگرسانی پسرونده اپیدوت- اکتینولیت- ایلویت در مجاورت سنگهای آتشفشانی شکل گرفته است. ایلویت در کانسار غلام آباد با فرمول تجربی Ca۰,۹۰Fe۲+۱,۸۸Fe۳+۰,۹۸Al۰,۰۴Mn۰,۰۴Si۲,۱۴O۸(OH)طی مراحل اولیه دگرسانی پسرونده (دمای ۴۰۰ تا C° ۴۷۰ و ∆logfO۲(HM) بین ۴/۲- تا ۴-) از واکنش کانیهای آندرادیت، مگنتیت و کوارتز شکل گرفته است. پس از آن در مراحل پایانی این دگرسانی (دمای ۲۷۰ تا C° ۳۵۰)، با افزایش فعالیت XCO۲ (۰/۰۵ تا ۰/۰۰۵) و کاهش محتوای اکسیژن محیط (مقادیر ∆logfO۲(HM) کمتر از ۴/۵-)، ایلویت به مجموعه کانیهای مگنتیت، کلسیت و فرواکتینولیت تجزیه شده است. طبق نتایج EPMA، نسبت بالای Fe۲+/Fe۳+ (متوسط ۱/۹۰) و محتوای پایین Mn۲+ (کمتر از ۰/۰۵ با فرض مجموع ۶ کاتیون) در ترکیب ایلویت کانسار غلام آباد حاکی از ارتباط آن با اسکارنهای آهن بوده که آن را از سایر ذخایر اسکارن متمایز مینماید. در مجموع، اگرچه ایلویت بهعنوان کانی کمیاب در اکثر اسکارنها است، اما نتایج این پژوهش نشان میدهد که از ترکیب و ترمودینامیک این کانی میتوان برای تمایز انواع ذخایر اسکارن و تکوین فرایندهای ژئوشیمیایی- اسکارنزایی بهره گرفت.